ayırmaq

f.
1. Bütöv halda olan şeyi parçalamaq, yaxud onun bir hissəsini götürmək, qoparmaq. Yumurtanın sarısını ağından ayırmaq. Sümüyü ətdən ayırmaq. Maddəni tərkib hissələrinə ayırmaq.
2. Əlaqəsini kəsmək, rabitəsini kəsmək, bir-birindən uzaqlaşdırmaq, aralı salmaq. Tale onları bir-birindən ayırdı. Ailəsindən ayırmaq. Vətənindən ayırmaq. – Dağların dağı məni; Bağçası, bağı məni; Mən səndən ayrılmazdım; Ayırdı yağı məni. (Bayatı). Ayırdı məndən o məhruyi biməqam fələk. S. Ə. Ş.. <Qədir> özünü kütlədən, yəni «qara camaatdan» ayırmaq üçün həmişə hamı deyənin ziddinə gedir. M. C..
3. Aralamaq, kənara çəkmək, bir-birindən uzaqlaşdırmaq. Dalaşanları ayırmaq. Buzovu anasından ayırmaq. Uşağı döşdən ayırmaq (böyüdüyü üçün uşağa daha süd verməmək, əmizdirməmək).
4. Təcrid etmək, başqalarından ayırmaq, uzaqlaşdırmaq, başqaları ilə əlaqəsini kəsmək. Xəstələri sağlamlardan ayırmaq. Uşağı zərərli mühitdən ayırmaq.
5. Yarmaq, şaqqalamaq, parçalamaq, kəsmək. Kötüyü balta ilə dörd yerə ayırmaq. Qoyunun cəmdəyini beş yerə ayırdılar.
6. Bölmək, təqsim etmək. Şeyləri ikiyə ayırmaq. Hər kəsin payını ayırıb özünə verdi. Otağı pərdə ilə iki hissəyə ayırmaq.
7. Seçmək, fərqləndirmək. Yaxşını pisdən ayırmaq. Safı çürükdən ayırmaq. Dənin irisini xırdasından ayırmaq.
8. İstifadə üçün vermək, ixtiyarına vermək, təxsis etmək. Uşaq üçün otaqda bir guşə ayırmaq. Ləvazimat almaq üçün pul ayırmaq. Laboratoriya üçün avadanlıq ayırmaq. – Gəldiyev Ağca xanımın xəcalətindən çıxmaq üçün tələbələrə gələn güzəştli biletdən iki dənə ayırır, Ağca ilə getməli olurdu. M. C..
9. Nəzərə çarpdırmaq, fərqləndirmək. Mətnin əsas yerlərini qara hərflərlə ayırmaq.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • ayırma — «Ayırmaq»dan f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qoparmaq — f. 1. Dartaraq və ya çəkərək bir şeyin bir hissəsini ayırmaq, kəsmək, üzmək, qırmaq. Bloknotdan bir vərəq qoparıb yazdım. Ağacın budağını qoparmaq. – <Buğaç> belindəki xəncəri qoparıb, qəbzəsi ilə onun gicgahına bir zərbə vurdu. M. Rz..… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ayırd — etmək (eləmək) – 1. Yoxlayıb müəyyənləşdirmək. Məsələni ayırd etmək. – <Qoca keşikçi:> Mən davanızı ayırd edərəm, – dedi. M. Hüs.. <Kərəmov:> Yaxşı, bu məsələlərin hamısını iclasda ayırd eləyərik. S. Rəh.. 2. Ayırmaq, fərqləndirmək,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • didmək — f. 1. Yun, pambıq və s. ni xırda hissələrə ayırmaq, lif lif ayırmaq, tel tel ayırmaq. Səlimnaz arvad təzə yorğan salmaq üçün yun didirdi. M. Hüs.. 2. Dimdiyi ilə parça parça etmək, qoparmaq, dağıtmaq, ovub çıxarmaq (quşlar haqqında). Qarğalar… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • kəsmək — f. 1. Kəsərti vasitəsilə bütövdən bir hissə ayırmaq; bölmək, parçalamaq. Çörəyi kəsmək. Ağacın budağını kəsmək. İpi kəsmək. – <Koroğlu> durnanın telindən bir dəstə kəsib, Eyvazın papağına sancdı. «Koroğlu». Mağaza sahibi iki arşın yarım… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • saf-çürük — eləmək – 1) bir şeyin safını çürüyündən ayırmaq. Meyvəni saf çürük eləmək; 2) məc. seçmək, ayırmaq, özlüyündə qiymətləndirmək, yaxşını pisdən ayırmaq. Aşıq gözü sərraf olar, bircə dəfə baxmaqla adamları saf çürük eləyər. «Koroğlu».… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • seçmək — f. 1. Hər hansı bir əlamətinə görə çoxları arasından birini bəyənib ayırmaq, ona üstünlük vermək. Zövqünə görə parça seçmək. Qız seçmək. – Qızılgülü biçmişəm; Üstündə and içmişəm; Min gözəlin içindən; Bircə səni seçmişəm. (Bayatı). <Cahan:> …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • avara — 1. <fars.> 1. is. Heç bir işlə məşğul olmayaraq boş boş gəzən adam, işsizgücsüz adam. Burası xırda alverçilərin və bazar avaralarının dolandığı yer idi. M. İ.. // sif. İş bacarmayan, bir iş yiyəsi olmayan heç şeyə yaramayan. . . Qaraca qız… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bölmək — f. 1. Bir şeyi parçalara, hissələrə, paylara ayırmaq. Əmlakı bölmək. Şagirdləri qruplara bölmək. // riyaz. Bölmə əməliyyatı icra etmək. İyirmini dördə bölmək. 2. Arasını kəsmək, ayırmaq. Otağı iki yerə bölmək. Bağçanı ortasından bölmək. Tən yarı… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • cida — 1. is. Sivri dəmir ucluqlu, dəlici qədim silah; mizraq. Cidanı çuvalda gizlətmək olmaz. (Ata. sözü). Koroğlu qayıtmaz, tufan saçmasa; Cida işlətməsə, qılınc çaxmasa. «Koroğlu». Cida boyu – ölçü bildirir (adətən, gün, günəş sözləri ilə deyilir).… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.